Afryka: Nowe oblicze afrykańskiego rynku pracy

15.05.2013. Afrykańska gospodarka wzrasta. Wraz z nią natomiast rozwija się rynek pracy. Aspiracje pracowników ewoluują. Młodzi, wykształceni ludzie nie tylko poszukują pracy, ale pragną z rozmysłem budować własne kariery.

 

Ernst & Youngs, międzynarodowy koncern świadczący usługi z zakresu audytu, doradztwa podatkowego, biznesowego i transakcyjnego, wskazuje, że w celu utrzymiania wzrostu gospodarczego potencjał afrykańskiego kapitału ludzkiego musi zostać uwolniony. Jednym z kluczowych czynników sukcesu bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Afryce jest zatrudnienie lokalnych pracowników, także na szczeblach kierowniczych, którzy potrafią odnaleźć się w realiach afrykańskiego otoczenia biznesowego.

 

Młodzi, wykształceni Afrykanie stanowią grupę niszową. Tylko 40% ludzi w wieku produkcyjnym potrafi czytać i pisać, szkołę podstawową kończy zaś średnio jedynie około 60% społeczeństwa. W przypadku szkół średnich, poziom skolaryzacji gwałtownie rośnie, od 29% w 2009 roku do 40% w 2010 roku, wykształcennie wyższe zdobywa natomiast około 6% ludności.

 

Szacuje się, że na stanowiskach kierowniczych w Afryce pracuje obecnie około 11 milionów ludzi, w większości pozbawionych koniecznych kompetencji do efektywnego wykonywania swoich obowiązków. Jedną z przyczyn jest brak stosownie kształcących szkół biznesowych. W rezultacie, przygotowana kadra kierownicza, znająca lokalny rynek, staje się przedmiotem biznesowej rywalizacji.

 

Pomino faktu, że wysokość wynagrodzenia stanowi istotny czynnik decydujący o atrakcyjności określonej posady, kluczem do sukcesu jest oferta długoterminowego zatrudnienia sprzężonego ze stałym rozwojem zawodowym. Cenionymi praktykami są: transfer wiedzy i kompetencji, zadania będące wyzwaniem, tzw. stretch assignments, a także perspektywy międzynarodowych wyjazdów. 

 

Ernst & Youngs wskazuje również na wyzwania stojące przed afrykanskim rynkiem pracy. Zaliczyć do nich można:

1/ projektowanie systemów akcentujących poszerzanie kwalifikacji pracowników w procesie zdobywania wykształcenia,

2/ wzmacnianie systemów pozytywnej motywacji,

3/ promowanie postaw zaangażowania pracowników,

4/ przestrzeganie minimalnych standardów zatrudnienia,

5/ wzmacnianie systemów planowania zatrudnienia.

 

Istnieją wreszcie zagrożenia dla projektowanego rozwoju kapitału ludzkiego. Należy do nich przede wszystkim rosnąca szara strefa zatrudnienia. Równocześnie zaznacza się, że związki zawodowe - z wyjątkiem sektora publicznego - odnotowały znaczący spadek członkowstwa, a co za tym idzie pomniejszoną zdolność do egzekwowania norm pracy i ustawodawstwa zgodnie z ratyfikowaną przez większość afrykańskich państw konwencją Międzynarodowej Organizacji Pracy.

 

Na podstawie: www.howwemadeitinafrica.bom

Autor zdjęcia: www.unhcr.org

 

Agnieszka Sito